Gisteren werd het uitgezonden. Het programma waaraan ik heb meegedaan. Bed en Breakfast. Spannend, natuurlijk. Zo’n moment waarop je denkt: nu gaat het gebeuren. Extra bezoekers op de website. Misschien wat leuke reserveringen. Of op z’n minst iemand die denkt: hé, daar wil ik best een keer overnachten. Niet dus....
Wat er wél gebeurde: connectieverzoeken op LinkedIn en vriendschapsverzoeken op Facebook. Opvallend vaak van mannen. Dan ga je je toch afvragen of er mensen zijn die dachten dat ze naar B&B Vol Liefde keken, terwijl het gewoon Bed en Breakfast was.
En toen kwamen de berichten
Berichten van mensen die mijn B&B te duur vonden. Dat ze daarom hadden afgezien van reserveren. En dat ik niet aardig overkwam en als ik dat wél was geweest, ze zeker een kamer hadden geboekt. Alsof ik ’s nachts wakker lig van het idee dat iemand die ik niet ken, niet bij mij komt logeren. Er waren ook berichten die over heel iets anders gingen. Waar heb je dat jasje vandaan? Waar heb je die oorbellen gekocht? Serieus. Blijkbaar was mijn outfit een stuk interessanter dan mijn B&B.
Ik moet daar vooral heel hard om lachen. Echt. Het zegt namelijk niks over mij, maar alles over de afzender. Get a life, denk ik dan. Of op z’n minst: zoek een hobby. Liefst eentje zonder toetsenbord.
Alsof dat nog niet genoeg was, kwamen er ook mails binnen van mensen die mijn website “wel even konden verbeteren”. Tegen een vriendenprijs natuurlijk. Ze begonnen steevast met: wat leuk dat ik je op tv zag. Waarvan ik dan meteen denk: ja hoor, dat zal wel.
Ergens begon er iets te dagen. Dit is dus hoe het moet zijn voor bekende Nederlanders. Of voor politici. Die krijgen dit soort ongevraagde meningen waarschijnlijk de hele dag door. Mensen met zeeën van tijd en een onbedwingbare behoefte om die tijd te vullen met commentaar op anderen.
Je ziet het trouwens ook steeds vaker op LinkedIn. Ooit bedoeld als zakelijk netwerk, inmiddels een soort digitale klaagmuur waar het volkomen normaal lijkt om wildvreemden te overladen met ongezouten meningen. Zonder kennis van zaken. Zonder context. Zonder enige terughoudendheid. Soms zo lomp dat je je afvraagt wat iemand bezielt. En het opvallendste: het zijn er verrassend veel.
In mijn geval kan ik er nog om lachen. Maar ik heb oprecht te doen met mensen die structureel in de spotlights staan. Want als dit al gebeurt na één uitzending, één keer op televisie, dan wil ik niet weten hoe het is als je dagelijks zichtbaar bent. Begrijp me goed: ik vond het geweldig om mee te doen aan het programma. Natuurlijk is het leuk als dat extra boekingen oplevert, maar dat was niet mijn belangrijkste motivatie. Wat me nu vooral bezighoudt, is wat er de komende tijd nog binnen gaat komen. Aan goedbedoelde adviezen, ongevraagd commentaren en digitale schouderklopjes. Van mensen die een programma van vijftig minuten hebben gezien, waarin ik zelf hooguit vijf minuten in beeld was, die vervolgens denken mij te kennen.
Wat het me in elk geval oplevert is een stevige dosis mensenkennis. En mocht je mijn B&B te duur vinden, mij niet aardig vinden, deze column niet waarderen of ergens anders over vallen: helemaal prima. Echt waar. Dan moet je vooral niet bij mij reserveren. Maar je hoeft het me niet te appen, mailen of DM’en.
Ondertussen kijk ik nieuwsgierig uit naar het volgende bericht. Hoe dan ook weer prima materiaal voor een nieuwe column. En wie weet. Misschien boekt er tussendoor zelfs nog iemand.
PS. Voor de duidelijkheid: er waren ook veel leuke, lieve en positieve reacties. Van vrienden, familie, kennissen en van gasten die hier hebben gelogeerd. Deze column gaat nadrukkelijk over de reacties die ik níet had zien aankomen.