Ik heb een website. Een vrij uitgebreide, al zeg ik het zelf. Alles staat erop. Echt alles. Inclusief een FAQ waarin je, als je er even voor gaat zitten, je hele verblijf zo’n beetje kunt doornemen. En toch wordt er geappt. Bellen zou ook kunnen, maar dat is blijkbaar een brug te ver.
Zo’n appje begint zelden met iets wat niet al op mijn website staat. Eerst de basis: is er plek, voor hoeveel personen, welke datum, wat het kost. Informatie die allemaal keurig online te vinden is — en die ze ook gevonden hebben, want anders hadden ze mijn mobiele nummer niet gehad. Daarna volgt de tweede ronde. Inchecktijden, uitchecktijden, of één nacht ook kan, of ik misschien een overzicht heb van alle beschikbare data dit jaar (zelf kijken blijkt een onderschat talent). Vervolgens het ontbijt: of dat kan, wat het kost, en of ik ook glutenvrij of veganistisch ontbijt heb, en havermelk, en cafeïnevrije koffie, en thee zonder cafeïne.
En dan verschuift het gesprek. Niet meer wat er ís, maar wat er níet zou moeten zijn. Zoals geluid. Men wil graag midden in een historische binnenstad zitten — voor de sfeer, de monumenten, alles op loopafstand — maar dan het liefst alsof ze in een stiltecoupé zitten, waar iedereen fluistert en de stad zich een beetje inhoudt. Ėn met gratis parkeren voor de deur, wat in een middeleeuws straatje ongeveer net zo haalbaar is als een eigen oprijlaan.
Dan volgt de vraag of er kerken in de buurt zijn. De eerste keer dat ik dat hoorde, moest ik echt even gaan zitten. Mijn B&B heet Kerkstraatje3, ligt in het Kerkstraatje, tussen twee kerken in — je zou zeggen dat er hier en daar een subtiele hint te vinden is. Maar goed, dan de vervolgvraag: luiden er klokken? En zo ja, hoe vaak? En hoe hard? En of je ze ook in de B&B hoort. Op dat moment denk ik: kijk, hier kan ik iets betekenen. Niet door iemand enthousiast binnen te halen, maar door ze liefdevol een andere kant op te laten kijken. Dus leg ik uit dat je de klokken inderdaad hoort. Net als de mensen op straat, zeker als het raam openstaat. Dat het op mooie dagen gezellig levendig is, dat terrassen uitlopen en dat op vrijdagnacht de markt wordt opgebouwd — met een zekere hoorbaarheid, zullen we maar zeggen. Voor de volledigheid voeg ik eraan toe dat je de regen tegen het raam hoort als het regent, de wind als het waait en zo nu en dan een vliegtuig en zelfs de goederentrein — ook ’s nachts, want die houden zich niet aan mijn huisregels.
Als ik dan toch bezig ben, kan ik net zo goed alles even langs laten komen.
En dan zeg ik, heel vriendelijk, dat een binnenstad nu eenmaal niet op fluisterstand staat en dat het misschien prettiger is om bij twijfel iets in het buitengebied te zoeken. Met de tip om daar voor de zekerheid ook even te informeren naar hanen, koeien en andere collega-geluidsmakers — het zou zonde zijn als je die over het hoofd ziet. Dat wordt altijd enorm gewaardeerd. Mensen bedanken me voor de eerlijkheid en zien af van de reservering. Iedereen gelukkig. Ik ook. Misschien nog wel het meest.